برای دوست
ساعت ۱٢:٢۱ ‎ب.ظ روز ٢٦ اسفند ۱۳۸٥  کلمات کلیدی:

دلم خانه ی مهر یار است و بس

                                          از آن مینگنجد در آن کین کس


 
به ياد باران (عزيزجانم ۵)
ساعت ۱٢:٢۳ ‎ق.ظ روز ٢ اسفند ۱۳۸٥  کلمات کلیدی:

برای تو می نویسم  بارا نم

برای تو که همه ی خاطرات شیرینم از زمان بودن با تو شکل گرفت

برای تو که بزرگم کردی درسم دادی درس عشق عرفان دوستی وفا  خود باوری و تواضع

درس تسلیم وتوکل به  او و رضا دادن به رفتن بدون ترس

تو  عشق آموختی در شهر ما را    

                                                 بیا تا شرح آن هم بر تو خوانم  

نزدیک ۴۰ روز است که از رفتنت میگذرد ومن در کوچه های تنهایی دوست هنوز  سرگردانم

و هر روز با غبار خاطراتت تیمم میکنم  و نماز عشق  میخوانم  چه تلخ است  تجربه ی نداشتنت  

آن دم که با تو هستم یک سال هست  روزی         

                                                          وآن دم که بی تو هستم یک روز هست سالی

هنوز رفتنت را باور ندارم

هنوز بهار زندگی ات بوی ترا می دهد و روز به روز بیشتر به تو میماند 

دستی ز غمت بر دل پایی ز پی ات درگل     

                                                                    با این همه صبرم هست وز روی تو نتوانم

صدای پای خاطراتت در کوچه ی خلوت دلم هر لحظه به گوش میرسد 

 نرفتی زدل که تمنا کنم ترا

همدم شبانه ی من  سرشک نوازشگر  و آه خالی بودن دستانم از وجود توست

چنان دستم تهی گردیده از گرمای دست تو  

                                                          که این یخ کرده را از بیکسی  ها  می کنم هر شب

سال گذشته  وقتی نگاه های پر التماس و نگرانم را دیدی  قولی به من دادی و درکتابم ثبت نمودی  نوشتی ترنم عزیز من میمانم  میمانم

افسوس که دست روزگار مهلت وفا داری نداد وجه ناباورانه تو را بالا کشید

زمین برای تو نازنین کوچک وبی مقدار  بود همیشه میگفتی عاشق متا فیزیکم و عالم غیب چه زود زمانه صدایت را شنید و ترا در بر گرفت  آن ها  ترا بهتر میدانند

   اما پس من بی تو چکنم ؟

بی تو ای سرو روان با گل و گلشن چکنم     

                                                            زلف سوسن چه کشم عارض سوسن چکنم

چه زود دست خزان تاراجت کرد و چهره ی زیبایت را پوشاند  وتو چه صبور و زیبا شاهد مرگ را در آغوش کشیدی

 هر روز پنجره ی دلم را به سویت باز نگاه میدادم که باز آیی

دلتنگم بی تو چکنم ؟

...............................................................................................................

آب حیات منست خاک سر کوی دوست         گر دو جهان خرمی ست ما و غم روی دوست

گر متفرق شود خاک من اندر جهان                باد نیارد بود گرد من از کوی دوست

گر شب هجران مرا تاختن آرد اجل                روز قیامت زنم خیمه به پهلوی دوست

هر غزلم نامه ایست صورت حالی در او        نامه نوشتن چه سود ؟چون نرسد سوی دوست

                     اين تصوير                 تقديم به تو بارانم

                   كه  اين تصوير را خيلي دوست داشتي چون حس پرواز را برايت تداعي ميكرد