به یاد باران و روز تولدش /و تولد دکتر شریعتی
ساعت ٦:٥٥ ‎ب.ظ روز ۳ آذر ۱۳۸٧  کلمات کلیدی:

 

با تو همه ی رنگ ها ی این سرزمین را آشنا می بینم

با تو همه ی رنگ ها ی این سرزمین نوازشم می کنند

با تو آهوان این صحرا دوستان هم بازی من اند

با تو کوه ها حامیان وفادار خاندان من اند

باتو زمین ,گهواره ای است که مرا در آغوش خود می خواباند

ابر حریری است که بر گاهواره  ی من کشیده اند

و طناب گاهواره ام را مادرم

که در پس این کوه ها همسایه ی ماست

در دست خویش دارد

با تو دریا با من مهربانی می کند

با تو سپیده ی هر صبح بر گونه ام بوسه می زند

با تو نسیم گیسوانم را شانه میکند

با تو من در بهار می رویم

با تو من در عطر یاس ها پخش می شوم

با تو من در شیره ی هر نبات می جوشم

با تو در هر شکوفه می شکفم

در طلوع لبخند میزنم

در هر تندر فریاد شوق می زنم

در حلقوم مرغان عاشق میخوانم

در نای جویباران زمزمه میکنم

با تو من در روح طبیعت پنهان در رگ جاری ام در نبض

با تو من بودن را زندگی را شوق را عشق را زیبایی را مهربانی پاک خداوندی را مینوشم

و بوی باران, بوی پونه ,بوی خاک

شاخه های شسته , باران خورده , پاک

همه خوش ترین یادهای من , شیرین ترین یادگارهای من اند

بی تو ,من ...

                                                                                      (دکتر شریعتی)

..............................................................

                                                     بارانم هنوز 

                                       بی تو روزگارم سخت می گذرد 

                    گاه بر این شاخه ام        گاه آن شاخه            گاه بی شاخه ام 

                                ولی هنور نیست نفسی که بوی ترا تلاوت کن

                                    روزگارم باز هم با لحظات تو پر میشه

              تو  کلاسم              تو واژگان تدریسم              تو رویاهای شبانه ام

                              تو تنهایی بی کسی         لای ورقه های خاطرم  

                                   چه قدر خوبه که هنوز حست کنارم هست 

                                         وگرنه سال هاست که رفته بودم 

                                                   چه قدر دلتنگتم  

                                                        چه قدر...