بوی مهر بوی کودکی کلاس کودکی
ساعت ٤:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱٤ شهریور ۱۳۸٧  کلمات کلیدی:

کم کم داره بوی مهر میاد بوی تو

شروع یک دوره  تورق خاطرات

مهر یعنی بوی عشق

بوی بودن کنار خاطرات تو  کلاس تو

تویی که شدی دیگه قسمتی از خیالم

بازم تو  همیشه تویی...............

تو خوب من

بوی برگ ریزان خاطرات

بوی ریزش اشک های سرخ وزرد درختان پر التهاب

رخسار تب دار و بیمارگون عشق...میاد

و دیدار تو هاله ای از رویاست و رویا میمونه فقط آه حسرت روزهای رفته و نداشتن تو ....

و من تو را با این رویا تا ابد با آه نداشتنت دوست می دارم ترنم دوست داشتنت انرژی تنفسمه بدون تو و خاطراتت کم میارم

چقدر جای تو کنار خاطراتت خالیه چقدر سخته دیدن پاییز و ندیدن دوباره ی تو

بوی یاد از دست دادنت تکرار تلخ زندگی...

یه یاد تو که در تمام لحظاتم تکرار میشی

به یاد گلواژه های کودکی سروده ای که برای تو من و .... تداعی دوران شیرین پرواز آرزوهات سبکی روح و شیرینی خنده های کودکی  میشه یه یادگار می نگارم

شعری که واژگان کودکی در حیاط مدرسه در کلاس بزرگ شدن

تو رادعوت به سماع می کنه سماع شاد یک روح کم سال

به یاد تو که برای پریدن رفتی برای بلوغ  بزرگ شدن  رستن

یاد تو که قسمتی از جوی مولیان شدی

به یاد تو که عطر و طراوت این نغمه شدی

و تو که دور از من و در یاد منی

و تو که همیشه در کوچه های  طفولیت مشتاق بازی هستی

.........................................................................

اولین روز دبستان باز گرد                                   کودکی های شاد و خندان باز گرد

باز گرد ای خاطرات کودکی                                 بر سوار اسب های چوبکی

خاطرات کودکی زیباترند                                     یادگاران  کهن  ماناترند

درس های سال اول ساده بود                           آب را بابا به سارا داده بود

روز مهمانی کوکب خانم است                           سفره پر از بوی نان گندم است

کاکلی گنجشککی باهوش بود                          فیل نادانی برایش موش بود

با وجود سوز و سرمای شدید                           ریز علی پیراهن از تن می درید

تا درون نیمکت ها می شدیم                             ما پر از تصمیم کبری می شدیم

همکلاسی های من یادم کنید                            باز هم در کوچه فریادم کنید

کاش هرگز زنگ تفریحی نبود                              جمع بودن بود و تفریقی نبود

کاش می شد باز کوچک می شدیم                    لا اقل یک روز کودک  می شدیم

یاد  آن  آموزگار  ساده پوش                                   یاد آن گچ ها که بودش روی دوش

ای معلم نام و هم یادت بخیر                              یاد درس آب وبابایت بخیر

ای دبستانی ترین احساس من                           باز گرد این مشق ها را خط بزن

                                                                                                                    (محمد علی جهرمی)