به بهانه ی سالگرد قیصر امین پور
ساعت ۱۱:٥٤ ‎ب.ظ روز ۱٠ آبان ۱۳۸٧  کلمات کلیدی:

از رفتنت دهان همه باز

                  انگار گفته بودند

                                        پرواز !

                                                 پر    واز  !

                                                                    (قیصر)

..........................................

روز رفتنت تو

روز عظمت تو بود

عظمتت معنای پریدنت شد            پروازی بی  خیال

و من به دنبال واژگانی برای تفسیر تو

                                           و واژگان در پی تو ....

چه بیرنگ شدند و حقیر

                         واژگان بزرگ و پررنگ

                                تو به پرواز معنا سپردی

                                    و رنگ شدی برای بی رنگی های واژگان منتظر

کوچکی چشمان مردمم در روشنایی چکاد تجلی ات

                                                         به بزرگی نشست

                                                           تا توان دیدن سویت را بیابد

                                                                 و عظمت تو را به تصویر کشد

حیرانی من در بیخبری از پرواز زود هنگام توست

و پرواز تو یعنی اوج بودن , شکوه رستن

تو روییدی از خاک

                  و رسیدی تا افلاک

و من با تمام تلاش برای پریدن هنوز در نقطه ی شروع تو

                                                           مبهوت به پایان رسیده ام

آن روز

همه در تب تو

بی تاب

و تو در تاب رفتن بی خواب

و من بر بزرگی سال ها مظلومیت  تنفست بی صدا گریستم

                                                                          بادرد شکستم

                                                                                  و ندیدنت را آه کشیدم

حیرت از این همه اقیانوس پرتلاطم درد در نگاه تک تک مسافران در انتظار, موج میزد

مسافرانی که در صف انتظار  در شمارش لحظه های دیدنند

و تو بی قرار این همه انتظار بر اوج بال ها رهیدی

رهیدنت شوق رسیدنت

                       ترک نگاه های انتظار شد

                                        حیرت از آسمانی شدنت

                                                      در دل همه حسرت شد

                                                                     و تو بی خیال این همه نیاز پریدی

                          پرواز سبزت خوش باد