در انتظار پرستو
ساعت ۱٠:۱۳ ‎ب.ظ روز ٢٩ اردیبهشت ۱۳۸٩  کلمات کلیدی:

پنجره ی کوچک خیالم به هوای روی تو باز

                          

پرده ی انتظارم به عشق روی تو  بی تاب 

                            و

پرستوی سفرکرده ی رویاهای مرا می خواند

           پرستوی بی بال آرزوهایم

          وقت است که پر در بیاری

                         و

 آسمان چشمانم را رنگ و روشنی بخشی

              بهار دارد می رود بدون تو...

              مگر می شود بدون دیدن پرستو بوی بهار را شنید نفسش کشید!

              مگر می شود بدون پرستو، بهار زندگی ،جان و حیات فصول باشد؟ 

                                             بی هوای هوای توام...

                          من عمرم را با پرواز تو در آسمان هستی ام شمرده ام!

                                       با پرواز تو بهارم را حیات بخشیده ام...!

                                       با بال های تو پرواز را تجربه کرده ام!

                        هرشام در آغوش رویایت کالبد تهی از تورا می میرانم

                                                            تا

                            هر صبح از دم وزیدن بوی تو جانش بخشم و زنده...

                                                    دچارآمده ام

                                                       دچار...

    احساس عبور می کنم عبور از لایه های سرد وخفته ی درونم با هرم نفس های تو...

                            تا برسم به انتها...درکنارتو بیابم معنای تمام شدن را!

                                    انتهای تمام پرسش ها... راز خلقت را !

                                            راز شمیم تو، راز پرواز!

         آفتاب را دوست دارم چون بوی طلوع می دهد بوی گرما بوی زندگی بوی تو...

                شب را دوست دارم چون سرشار از خلوت سکوت آرامش توست...

         ستاره ها را دوست دارم چون بیش تر از همه شب های تنهایی تو را نگرانند

                و من چشمان ستاره هایی را که تورا نظاره اند نگرانم به بوی تو...

                             چه قدر التذاذ داشتن تو بی بدیل است و بی تا

                            حس گم شدن دارم گم شدنی به بوی یافتن تو

                     شور دیدنت شیرینی حضورت را به ترنم سکوت می نشاند

                              پرده ی  انتظارم از شوق دیدارت بی قرار است

                                     و شور و تلاطمش گواه اشتیاقش...

                                         آه...که چقدر دوستت دارم ...